Kategoria

nastolatek

Pokazuje: 25 - 32 of 34 WYNIKÓW
Grupa wsparcia dla młodzieży
BLOG nastolatek

Grupa wsparcia dla młodzieży – Czym jest i Co daje?

Grupa wsparcia dla młodzieży – czym jest i co może dać?

Grupa terapeutyczna dla młodzieży to forma terapii, która polega na regularnych spotkaniach w grupie osób w podobnym wieku, które doświadczają podobnych problemów emocjonalnych i/lub zachowań. Spotkania te są prowadzone przez wykwalifikowanego terapeutę, który stara się pomóc uczestnikom w lepszym zrozumieniu swoich problemów i w rozwoju zdrowych strategii radzenia sobie z nimi.

Co może ci dać grupa terapeutyczna:

  • Bezpieczne i wspierające środowisko: Grupa daje poczucie bezpieczeństwa i wsparcia, w którym uczestnicy mogą rozmawiać o swoich problemach bez obawy o osądzenie czy odrzucenie. Wszyscy uczestnicy mają podobne doświadczenia, co sprawia, że czują się bardziej zrozumiani i akceptowani.
  • Uczenie się od siebie nawzajem: W grupie terapeutycznej młodzież może nauczyć się wiele od swoich rówieśników. Mogą podzielić się swoimi doświadczeniami i strategiami radzenia sobie z trudnościami, co może pomóc innym uczestnikom.
  • Rozwój umiejętności społecznych: W grupie terapeutycznej dla młodzieży uczestnicy mają okazję do rozwijania swoich umiejętności społecznych poprzez interakcję z innymi ludźmi w bezpiecznym środowisku. Mogą ćwiczyć komunikację, rozwiązywanie konfliktów, negocjowanie i współpracę.
  • Wsparcie emocjonalne: Grupa terapeutyczna dla młodzieży oferuje wsparcie emocjonalne i pozwala uczestnikom na otrzymywanie wsparcia od innych osób w podobnej sytuacji. Dzięki temu młodzi ludzie mogą poczuć się mniej samotni i bardziej zrozumiani.
  • Lepsze zrozumienie swoich problemów: Dzięki spotkaniom w grupie terapeutycznej młodzież może lepiej zrozumieć swoje problemy emocjonalne i/lub zachowania. Terapeuta i inni uczestnicy pomagają uczestnikom w identyfikacji przyczyn problemów i w rozwijaniu strategii radzenia sobie z nimi.
  • Przeciwdziałanie izolacji: Grupa terapeutyczna dla młodzieży może pomóc w przeciwdziałaniu izolacji, która często towarzyszy problemom emocjonalnym. Uczestnicy mogą nawiązać kontakty z innymi ludźmi i poczuć się częścią grupy.

 

Wszystkie te korzyści sprawiają, że grupa terapeutyczna dla młodzieży jest skuteczna formą terapii, która może pomóc młodym ludziom w radzeniu sobie z problemami emocjonalnymi i zachowaniami. Dodatkowo, spotkania w grupie terapeutycznej dla młodzieży mogą pomóc w budowaniu poczucia tożsamości oraz zdrowego poczucia własnej wartości.

Młodzież, która uczestniczy w grupach terapeutycznych, może również zwiększyć swoją motywację do zmiany swojego zachowania lub podejścia do problemów. Często uczestnicy grup terapeutycznych zaczynają patrzeć na swoje trudności w nowy sposób i zaczynają szukać pozytywnych sposobów na rozwiązanie ich problemów.

Grupy wsparcia psychicznego dla młodzieży są ważne, gdyż dają młodym ludziom bezpieczne i wspierające środowisko, w którym mogą rozmawiać o swoich problemach, uczyć się od siebie nawzajem, otrzymywać wsparcie emocjonalne i lepiej zrozumieć swoje problemy. Takie spotkania w grupie terapeutycznej pomaga w budowaniu poczucia tożsamości i zdrowego poczucia własnej wartości, a także zwiększyć ich motywację do zmiany swojego zachowania lub podejścia do problemów.

 

Christian Erfurt SxQz2VfoFBE Unsplash
BLOG nastolatek

Trudne emocje u nastolatków – jak sobie z nimi radzić?

 

W życiu każdego nastolatka pojawiają się trudne emocje. To naturalne i normalne, że w okresie dorastania pojawiają się różne emocje, które są często intensywne i trudne do kontrolowania. Nastolatkowie doświadczają różnych emocji w zależności od swojego doświadczenia i sytuacji życiowej, w której się znajdują. Warto, żeby rodzice i nauczyciele byli świadomi tego, że młodzież może mieć problemy z radzeniem sobie z emocjami i umieli zaoferować im pomoc.

Jakie emocje?

GNIEW

Jedną z najczęstszych trudnych emocji, które pojawiają się u nastolatków, jest gniew. Młodzi ludzie często nie potrafią kontrolować swojego gniewu, co może prowadzić do agresywnych zachowań, a nawet przemocy. Warto zwrócić uwagę na zachowanie dziecka i pomóc mu w zrozumieniu, że gniew jest naturalną reakcją, ale nie może prowadzić do szkodliwych działań. Nastolatkowie potrzebują narzędzi, aby radzić sobie ze swoim gniewem, np. terapii lub ćwiczeń relaksacyjnych.

DEPRESJA

Inną trudną emocją, z którą mogą borykać się nastolatki, jest depresja. Młodzi ludzie często nie wiedzą, jak sobie poradzić z uczuciem smutku i beznadziei, co może prowadzić do izolacji i samotności. Rodzice i nauczyciele powinni zwrócić uwagę na zmiany w zachowaniu dziecka, takie jak brak chęci do działań, brak apetytu czy problemy z zasypianiem. W przypadku podejrzenia, że dziecko cierpi na depresję, warto skonsultować się z lekarzem lub specjalistą ds. zdrowia psychicznego.

AKCEPTACJA

Trudne emocje u nastolatków mogą również wynikać z niepewności związanej z ich tożsamością. Młodzi ludzie często szukają swojego miejsca w świecie i chcą być zaakceptowani przez swoich rówieśników. Często zdarza się, że nastolatkowie porównują się do innych, czego wynikiem są poczucie niższości i niskie poczucie wartości. W takich sytuacjach ważne jest, aby zwrócić uwagę na pozytywne cechy dziecka i pomóc mu zrozumieć, że wartości nie zależą od oceny innych.

LĘK

Oprócz wymienionych wyżej emocji, u nastolatków mogą pojawić się też lęki, niepewność, stres czy złość. Wszystkie te emocje są normalne, ale mogą być trudne do kontrolowania. Warto, aby rodzice i nauczyciele rozmawiali z nastolatkami o ich emocjach i pomogli im zrozumieć, co się z nimi dzieje i jak sobie z tym radzić. Ważne jest, aby młodzi ludzie czuli się wsparci i mogli szukać pomocy, gdy tego potrzebują.

Jak sobie radzić?

MINDFULNESS

Jednym z narzędzi, które mogą pomóc nastolatkom w radzeniu sobie z trudnymi emocjami, jest mindfulness. To technika skupienia uwagi na teraźniejszości, która pomaga w redukcji stresu i poprawie samopoczucia. Nastolatkowie mogą nauczyć się ćwiczeń mindfulness, które pomogą im w kontrolowaniu swoich emocji i skupieniu uwagi na tym, co jest ważne.

AKTYWNOŚĆ

Innym sposobem na radzenie sobie z trudnymi emocjami u nastolatków jest regularna aktywność fizyczna. Ćwiczenia fizyczne pomagają w redukcji stresu i poprawie samopoczucia. Mogą też pomóc w zwiększeniu pewności siebie i pozytywnym podejściu do życia. Nastolatkowie mogą wybrać dla siebie ulubioną formę aktywności fizycznej, np. bieganie, jazda na rowerze czy pływanie.

I….

Ważnym obszarem jest to jakie treści nastolatkowie absorbują z mediów społecznościowych i innych źródeł. W dzisiejszych czasach młodzi ludzie są narażeni na wiele negatywnych wpływów, które mogą wpłynąć na ich samopoczucie i emocje. Dlatego ważne jest, aby rodzice i nauczyciele pomogli nastolatkom w rozpoznawaniu pozytywnych i negatywnych treści oraz nauczyli ich, jak radzić sobie z emocjami, które mogą wynikać z narażenia na te treści. Dzięki temu młodzi ludzie będą w stanie lepiej radzić sobie z trudnościami i osiągnąć pełny potencjał w życiu.

Budowanie Realcji
BLOG nastolatek

5 wskazówek budowania relacji wśród rówieśników?

Bądź otwarty na nowe

Najważniejszym krokiem w budowaniu relacji jest otwarcie się na nowych ludzi. Nastolatki często trzymają się w grupach, co może powodować trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi. Dlatego ważne jest, aby zachęcać młodych ludzi do wychodzenia ze swojej strefy komfortu i próbowania nowych rzeczy. Mogą to być na przykład spotkania w przestrzeni miejskiej takiej jak kawiarnie, parku muzea czy też siłownie.

Bądź empatyczny

Empatia to kluczowy element w budowaniu relacji. Nastolatki powinny uczyć się rozumienia potrzeb i uczuć innych ludzi. Dzięki temu będą mogli lepiej radzić sobie z konfliktami, a także zbudować mocniejsze i bardziej trwałe relacje z innymi ludźmi.

Bądź autentyczny

Budowanie relacji wymaga prawdziwej, autentycznej osobowości. Nastolatki powinny uczyć się być sobą i nie udawać kogoś, kim nie są. Prawdziwa przyjaźń opiera się na wzajemnym szacunku i akceptacji, a nie na pozorach.

Wspieraj innych

Budowanie relacji to nie tylko korzyść dla siebie, ale także dla innych ludzi. Nastolatki powinny uczyć się wspierać innych, gdy ci tego potrzebują. Wspieranie innych jest kluczowe w budowaniu relacji, a także w rozwijaniu poczucia empatii i altruizmu.

Rozwijaj swoje umiejętności komunikacyjne

Najważniejszą umiejętnością w budowaniu relacji jest umiejętność komunikowania się. Nastolatki powinny uczyć się wyrażać swoje myśli i uczucia w sposób jasny i zrozumiały dla innych ludzi. Mogą to robić na przykład poprzez regularne rozmowy z rodzicami, dziadkami lub przyjaciółmi.

 

Nie można również zapominać o tym, że budowanie relacji to proces, który wymaga czasu i wysiłku. Młodzi ludzie powinny być cierpliwi i zdawać sobie sprawę z tego, że prawdziwe przyjaźnie rozwijają się stopniowo, a nie na skutek jednego spotkania. Dlatego ważne jest, aby rozwijać relacje w sposób naturalny i w swoim czasie.

Oprócz powyższych wskazówek, istotne jest również to, aby nastolatki miały wsparcie ze strony rodziny i przyjaciół. Rodzice mogą pomóc swoim dzieciom w nawiązywaniu kontaktów z innymi młodymi ludźmi poprzez organizowanie spotkań, udział w zorganizowanych zajęciach lub po prostu poprzez rozmowę z dzieckiem na temat jego życia społecznego.

Warto również zachęcać nastolatków do rozwoju swoich zainteresowań i pasji, ponieważ dzięki temu będą mieli większą szansę na poznanie ludzi o podobnych zainteresowaniach i łatwiejsze nawiązanie z nimi relacji.

 

Budowanie relacji wśród nastolatków jest kluczowym elementem ich rozwoju społecznego. Aby zbudować trwałe i wartościowe relacje, młodzi ludzie powinni być otwarci na nowe znajomości, empatyczni, autentyczni, wspierający innych oraz rozwijać swoje umiejętności komunikacyjne. Dzięki tym umiejętnościom będą w stanie nawiązywać pozytywne relacje z rówieśnikami, a także lepiej radzić sobie z konfliktami i problemami, które mogą pojawić się w relacjach z innymi ludźmi.

Believeinyourself
BLOG nastolatek

Jak budować zaufanie do siebie?

Czym jest zaufanie do siebie?

Zaufanie do siebie jest kluczowym elementem zdrowego rozwoju każdego człowieka, a szczególnie ważne jest dla nastolatków. W czasach, kiedy młodzi ludzie muszą radzić sobie z licznymi wyzwaniami i presjami, jakie niosą ze sobą życie w społeczeństwie, pewność siebie jest niezbędnym narzędziem do osiągnięcia sukcesu i satysfakcji z życia.

 

Dlaczego zaufanie do siebie jest tak ważne dla nastolatków?

Przede wszystkim, pomaga ono młodym ludziom radzić sobie z presją rówieśników i społeczeństwa. Niestety, młodzież często doświadcza negatywnych opinii ze strony innych osób, co może prowadzić do poczucia niższości i niezadowolenia z siebie. Zaufanie do siebie pomaga zniwelować te negatywne odczucia i pozwala młodym ludziom przetrwać trudne sytuacje.

Ponadto, zwiększenie poziomu pewności siebie pomaga nastolatkom podejmować lepsze decyzje, a także zwiększa ich skuteczność w realizacji celów. Kiedy czujemy się pewnie, łatwiej nam wykorzystać swoje zdolności i umiejętności, co prowadzi do lepszych wyników i większej satysfakcji z osiągnięć.

 

Jak zatem zwiększyć zaufanie do siebie u nastolatków?

Oto kilka praktycznych wskazówek:

  1. Akceptuj siebie. Przede wszystkim, ważne jest, aby młodzi ludzie akceptowali siebie i swoje wady. Nikt nie jest idealny, a akceptacja swoich słabości i niedoskonałości może pomóc zwiększyć poczucie własnej wartości.
  2. Cele i planowanie. Pomagajcie swoim nastolatkom wyznaczać cele i planować działania, które pozwolą im je osiągnąć. Wspierajcie ich w realizacji tych celów i pamiętajcie, aby zawsze doceniać ich wysiłki.
  3. Rozwój umiejętności. Wspierajcie rozwój umiejętności swoich dzieci i zachęcajcie ich do podejmowania nowych wyzwań. Właśnie dzięki zdobywaniu nowych doświadczeń, młodzi ludzie mogą poczuć się pewniej siebie i zwiększyć swoje zaufanie do siebie.
  4. Pozytywne myślenie. Nauczajcie swoje dziecko pozytywnego myślenia i przypominajcie mu o swoich mocnych stronach. Pozytywne myślenie i zwracanie uwagi na swoje pozytywne cechy może pomóc zwiększyć poczucie własnej wartości i zaufanie do siebie.
  5. Wspierajcie swoje dziecko. Bądźcie obecni dla swojego dziecka i słuchajcie go. Dajcie mu poczucie, że jest kochane i ważne, niezależnie od tego, co się dzieje. Pamiętajcie, że wasza miłość i wsparcie są kluczowe dla zdrowego rozwoju emocjonalnego waszego dziecka.
  6. Wdrażajcie młodzież do odpowiedzialności. Zachęcajcie swoje dziecko do podejmowania odpowiedzialności za swoje działania i decyzje. Pozwólcie mu na popełnianie błędów i dajcie mu przestrzeń do nauki z nich. To pomoże mu nauczyć się, że ma wpływ na swoje życie i zwiększy jego poczucie kontroli nad sytuacją.
  7. Ćwiczcie asertywność. Asertywność to umiejętność wyrażania swoich potrzeb i poglądów w sposób pewny siebie, ale jednocześnie szanujący innych. Warto pomóc swojemu dziecku w ćwiczeniu asertywności, aby nauczyło się skutecznie komunikować swoje potrzeby i pragnienia.

Zaufanie do siebie to kluczowy element zdrowego rozwoju emocjonalnego i sukcesu w życiu. Pomagajcie swojemu dziecku w rozwijaniu tej umiejętności, a zobaczycie, jak staje się ono bardziej pewne siebie, i zadowolone z siebie i swojego życia. Pamiętajcie, że zaufanie do siebie to proces, który wymaga czasu, cierpliwości i wsparcia, ale z pewnością warto w niego inwestować.

wycofanie u natolatków
BLOG nastolatek

Wycofanie u nastolatków

Skąd bierze się zamknięcie w sobie?

W życiu dużej części nastolatków przychodzi czas, w którym odcinają się od rodziców i coraz rzadziej mówią o otaczających je problemach. Jest to czas, w którym zaczynają poszukiwania własnej tożsamości i w naturalny sposób odseparowują się od rodziców. Jeśli zamknięcie w sobie towarzyszy dziecku na co dzień i nie obserwujesz żadnych dodatkowych, niepokojących sygnałów, wystarczy, że będziesz je obserwować. Jeżeli jednak towarzyszą temu dodatkowe, niepokojące zachowania warto zastanowić się, czy wycofanie nie okazuje się depresją, zaburzeniami lękowymi, zaburzeniami odżywiania, a nawet początkiem schizofrenii.

Wycofanie czy depresja?

Zaburzenia depresyjne często mylone są z klasycznym, nastoletnim buntem. Towarzyszący często smutek i lęk, które utrudniają codzienne funkcjonowanie, mogą o niej świadczyć. Jeśli zauważysz, że takie objawy utrzymują się u nastolatka dłużej niż 2 tygodnie, warto zaczerpnąć konsultacji u specjalisty, który pomoże określić skalę problemu i wdrożyć odpowiednie rozwiązania. Sygnałem do zwrócenia większej uwagi na zachowanie młodego dorosłego może być na przykład bierność, pogorszenie relacji z rówieśnikami czy gorsze oceny w szkole.

Depresja nie musi jednak przybierać jedynie smutnej formy. W ostatnim czasie wiele mówi się o tzw. ‘uśmiechniętej depresji’. Jest dużo cięższa do rozpoznania, ale najbardziej charakterystycznym objawem jest utrzymanie pozornie dobrego nastroju, a nawet uśmiechu w sytuacjach, w których dziecko naturalnie powinno być zmartwione lub złe. Do takiego zachowania często dochodzi wzmożone łaknienie, wahania nastroju, zaburzenia snu oraz uczucie ciężkości ciała.

Jak rozmawiać z zamkniętym w sobie dzieckiem?

Niestety nie istnieje jeden, uniwersalny sposób na rozmowę z zamkniętym w sobie dzieckiem. Pamiętaj jednak, że ostatnie czego potrzebuje to nacisk, wywieranie presji czy szantaż emocjonalny ze strony rodzica. Zachowanie cierpliwości to złoty środek do poznania nastolatka i problemów, z którymi mierzy się na co dzień. Chciałabym, abyś wiedział/wiedziała, że jako rodzic wycofanego dziecka nie jesteś sam. Jeśli szukasz wsparcia w poszczególnych problemach wychowawczych, wysłuchania lub rozmowy z Tobą lub dzieckiem, zapraszam do skorzystania z konsultacji coachingowych. Do poruszania poważnych tematów z dzieckiem warto wybrać też inne miejsca, neutralne pod kątem emocjonalnym. Dobrze w tym celu sprawdzi się więc spacer w lesie lub właśnie gabinet coachingowy lub psychoterapeutyczny.

 

jak komunikują się nastolatki
BLOG nastolatek

Jak komunikują się nastolatki?

 

Różna komunikacja, jeden cel

Nastolatki poddane są dużo większej intensywności komunikatów w social mediach niż my. Pamiętajmy, że w dużej mierze są one szkodliwe dla ich zdrowia psychicznego. Połączenie komunikatów płynących z mediów, codziennych zmartwień oraz zmian hormonalnych w organizmie może skutkować innym niż zwykle sposobem komunikacji. Do jej najczęściej spotykanych w rodzajów zalicza się między innymi komunikację opartą o otwartość, przewagę wycofania i sekretów oraz kłamstwa. Istotne jest, aby wiedzieć, że żaden z nich nie jest celowym zachowaniem mającym na celu pogorszenie relacji z osobą dorosłą — to jedynie sposoby radzenia sobie z natłokiem emocji.

Komunikacja oparta o otwartość

W grupie nastolatków komunikujących się w oparciu o otwartość znajdują się młodzi dorośli otwarci wobec obojga rodziców. Rzadko spotyka się u nich komunikację opartą o tajemnice i kłamstwa, za to dużo częściej rodzic w oczach dziecka jest wtedy osobą otwartą, zaangażowaną w ich codzienne życie i godną zaufania. Dzielenie się informacjami w tym stylu komunikacji to świadomy wybór nastolatka, mający na celu chęć nawiązania kontaktu, a nie strach przed brakiem udzielenia informacji. Co ciekawe, nastolatki komunikujące się właśnie w taki sposób mają najmniejsze ryzyko problemowego spożywania alkoholu lub zażywania innych substancji psychoaktywnych.

Wycofanie i sekrety

Kolejnym sposobem komunikacji spotykanym u nastolatków jest zauważalne wycofanie z relacji i stopniowe zwiększanie liczby sekretów. Taki sposób zachowania jest naturalny i często spotykany wśród osób w okresie dojrzewania. W tym przypadku otwartość w większym stopniu utrzymywana jest z matkami, wsparcie emocjonalne średnio rzadkiej dawane jest ze strony ojców.

Kłamstwa

Często spotykane wśród nastolatków kłamstwa spowodowane są różnymi sytuacjami. Najczęściej jednak stosowane są z powodu braku zaufania do opiekunów bądź agresywnej reakcji na ważne informacje powierzone im w przeszłości. Nastolatkowie stosujący ten rodzaj komunikacji najczęściej mierzą się z niszczącym uzależnieniami oraz problemami natury psychicznej.

Jak poprawnie komunikować się z nastolatkiem?

Pamiętajmy, że jako rodzice możemy mieć ogromny wpływ na naszą więź z dzieckiem. Należy pamiętać jednak o tym, jaką rolę odgrywamy w ich życiu i jak ważne jest dla nich konstruktywne wsparcie, a nie kontrolujący nadzór. Wzajemne szanowanie granic obu stron pozwoli na zdrowe budowanie relacji. Nastolatek nie jest wrogiem rodzica, a rodzic nie powinien być wrogiem nastolatka.

Jeśli szukasz wsparcia przy problemach w komunikacji między członkami Twojej rodziny, zapraszam do zapisów na konsultację coachingową, podczas której przyjrzymy się obecnym problemom i postaramy się znaleźć najlepszy sposób na ich rozwiązanie.

 

jak komunikować się z nastoolatkiem
BLOG nastolatek

Jak komunikować się z nastolatkiem? 

Jak komunikuje się nastolatek?

To pytanie zadaje sobie większość rodziców, jednak odpowiedź nie należy do najbardziej przejrzystych, nastolatek komunikuje się bowiem w różny sposób, zależny od jego aktualnych potrzeb oraz problemów, z którymi się spotyka. Zamiast próbować zrozumieć często skomplikowany dla dorosłych język komunikacji nastolatka, warto zastanowić się nad tym, jak my możemy się z nimi komunikować. Pamiętajmy, że ci młodzi dorośli często niemal w pełni rozumieją świat dorosłych, a najlepszym sposobem na traktowanie ich z szacunkiem jest podejście do nich jak do dojrzałego człowieka, unikając rodzicielskich ‘gierek’.

Najlepsze sposoby na komunikację z nastolatkiem

Podczas rozmowy z nastolatkiem możemy trafiać na trudności wynikające z różnych oczekiwań obu stron. Rodzic powinien jednak uzbroić się w cierpliwość i nie dążyć do nawiązania kontaktu z dzieckiem za wszelką cenę. Co jeszcze możemy zrobić? Zobaczcie sami.

Odpuść i daj przejąć inicjatywę

Nie bez powodu nastolatek nazywany jest młodym dorosłym. Mimo dalszych poszukiwań siebie rozumie i potrafi zastosować już wiele mechanizmów z życia swoich opiekunów. Zaakceptuj fakt, że w danej chwili może nie chcieć lub nie być gotowe na rozmowę z drugą osobą. Nie nalegaj na rozmowę, jeśli widzisz, że nie jest to najlepszy moment. Jeśli przyjmiesz odmowę swojego dziecka i dasz do zrozumienia, że będziesz czekać, aż będzie gotowe do rozmowy, z pewnością to zrobi.

Słuchaj, nie oceniaj

Komunikacja z dzieckiem powinna iść w obu stronach. Pamiętaj, aby oprócz mówienia do nastolatka dać u też szansę odpowiedzi lub wyrażenia swojej opinii. Zrezygnuj z monologów i anegdot, które głównie frustrują i zwiększają dystans między obiema stronami. Zostań aktywnym uczestnikiem rozmowy i wyrażaj swoją opinię w momencie, w którym zostaniesz o nią poproszony. O ile sytuacja nie wymaga stanowczego postawienia granic, postaraj się być dla dziecka jak przyjaciel – pozwól sobie na śmiech i łzy, jeśli akurat czujesz, że się u Ciebie pojawiają.

Dbaj o zaufanie po obu stronach

Jeśli chcesz, żeby Twoje dziecko dzieliło się z Tobą swoimi problemami i obawami, najpierw pozwól mu zrozumieć, że może Ci zaufać. Dotrzymuj powierzonych Ci sekretów i wspieraj nastolatka w problemach, z którymi się mierzy, a zostaniesz osobą, do której będzie przyjść i zwierzyć się z najskrytszych tajemnic. Pamiętaj, że zaufanie ciężko jest odbudować, dlatego szczegóły Waszej rozmowy powinny zostać tylko między Wami.

Motywuj do działania

Szczera rozmowa z dorosłym może być dla nastolatka dużym wyzwaniem. Wesprzyj go w tej sytuacji i podtrzymuj rozmowę na etapie, na którym zauważysz, że staje się problematyczna. Potwierdzaj emocje i doznania, z którymi spotkał się młody dorosły, dopytuj o jego pomysły na dalsze działanie, podkreślaj jego niezależność i daj szansę wyboru najlepszego rozwiązania. Dzięki temu kolejne rozmowy staną się dużo lżejsze i swobodniejsze.

 

Czujesz, że potrzebujesz wsparcia w utrzymaniu dobrych relacji rodzinnych? Zapraszam na konsultacje coachingowe, podczas których uważnie przyjrzymy się możliwością poprawy komunikacji między członkami Twojej rodziny.

 

niska samoocena u nastolatka
BLOG nastolatek

Niska samoocena u nastolatków – skąd się bierze i jak sobie z nią radzić?

Jesteś rodzicem, opiekunem lub dorosłym w otoczeniu dziecka, u którego zauważasz przygnębienie i brak wiary w siebie? Zamknięcie się w sobie i negatywne przekonania dotyczące własnych dokonań lub możliwości to częste objawy niskiej samooceny. Jak rozróżnić chwilowy spadek wiary w siebie od szkodliwego i destrukcyjnego procesu, który może wpłynąć na przyszłość dziecka lub nastolatka? W poniższym artykule przedstawię źródła niskiej samooceny u młodych osób oraz najskuteczniejsze sposoby reakcji i rozmowy na ten temat.

Niska samoocena u nastolatków — skąd się bierze?

Jako dorośli dobrze wiemy, jak ważną funkcję samoocena pełni w życiu. Postawa wobec samego siebie wpływa nie tylko w osiągnięciu życiowego spełnienia, ale jest również kluczowym elementem tworzenia trwałych relacji zawodowych i prywatnych. Jej początki mają miejsce już w dzieciństwie, w którym mamy okazję zetknąć się z własną niepowtarzalnością. Już przedszkolaki i dzieci rozpoczynające naukę wczesnoszkolną konfrontują się ze swoimi zaletami i wadami. Co ważne, samoocena może zmieniać się na przestrzeni lat, umożliwiając zarówno jej zwiększenie, jak i osłabienie.

Na poczucie wartości młodego człowieka wpływa wiele sytuacji, z którymi spotyka się na co dzień. Kluczowy wpływ na jej wysokość ma relacja z rodzicami, w szczególności akceptacja płynąca z ich strony, wiara w jego możliwości i samodzielność oraz pozwolenie na eksplorowanie życia i zbieranie nowych doświadczeń.

Niska samoocena nie musi być jednak pochodną złych relacji z drugą osobą. Młodzi ludzie coraz więcej czasu spędzają w internecie, w którym przedstawiane są im nienaturalne odsłony wyglądu i zachowań osób w ich wieku oraz ich idoli. Niemożność dorównania internetowym standardom często powoduje przygnębienie, a w konsekwencji obniżenie wiary we własne możliwości.

Jak zwiększać samoocenę u dziecka?

Jako dorosły pełnimy w życiu dziecka kluczową rolę. Nasze codzienne zachowanie wpływa na większość podejmowanych przez nie w przyszłości decyzji. Jak komunikować się z dzieckiem, jeśli chcemy zwiększyć jego wiarę w siebie? Oprócz codziennego okazywania bezwarunkowej miłości należy przyjąć postawę kształcącą asertywność. Można zrobić to, wyznaczając dziecku granice, które obowiązują je w życiu rodzinnym, takie jak godziny powrotu do domu czy czas, który może poświęcić na oglądanie telewizji lub granie na komputerze. Rodzic to osoba najważniejsza w życiu dziecka, dlatego na ich barkach spoczywa konieczność nauczenia zasad, jakimi rządzi się świat oraz konsekwencji, z jakimi trzeba się liczyć w momencie, w którym ich nie respektujemy. Co więcej, samoocenę dziecka kształtuje również obserwacja codziennego funkcjonowania dorosłych w otoczeniu. Pokażmy, jak istotne jest poczucie sprawczości, przejmowanie kontroli nad podejmowanymi decyzjami i czynnościami, przeprosiny i przyznanie się do błędu, przyjmowanie komplementów i krytyki od osób trzecich czy cieszenie się własnym sukcesem.

Niska samoocena — kiedy reagować?

Niska samoocena u dziecka może być skutecznie ukrywana i tłumiona. Nieprawidłowe reakcje ze strony rodzica, nauczyciela czy wychowawcy zniechęca je do dalszych prób i zamyka w sobie, stawiając w pozycji gorszej od reszty. Istnieją sytuacje, w których wymagana jest natychmiastowa reakcja ze strony dorosłego. Należą do nich na przykład zachowania autoagresywne, naruszające krzywdzące ciało dziecka. Mniej agresywne zachowania, które powinny zwrócić naszą uwagę no na przykład brak chęci uczestniczenia w spotkaniach z rówieśnikami, lęk związany z wystąpieniami publicznymi, duża ilość czasu spędzanego w internecie lub grach.

Jak rozmawiać z nastolatkiem

Jeśli zauważyłeś/aś obniżoną samoocenę u swojego dziecka pamiętaj o tym, aby unikać wyrażania krytyki w jego stosunku. Wyraź realne zainteresowanie jego codziennym życiem i pytaj się o przebieg dnia w szkole, relacje z rówieśnikami i trudności, z którymi aktualnie się spotyka. Unikaj pobłażania jego problemom i pamiętaj, że niska samoocena często kształtowana jest latami, dlatego pozbycie się jej też nie będzie szybkim procesem.

Jeśli czujesz, że twoje próby zawodzą i szukasz realnego wsparcia dla dziecka lub nastolatka, skorzystaj z konsultacji coachingowej dla młodzieży, podczas której młoda osoba pozna najlepsze sposoby na radzenie sobie z poczuciem gorszości, zwiększy samoznajomosć, wzmocni się w budowaniu relacji z rówieśnikami i znacząco poprawi swoje codzienne funkcjonowanie.

Szukasz wsparcia dla dziecka? Zapraszam na konsultację do mojego warszawskiego gabinetu na ul. Ogrodowej 32A/6.