Pracownia Psychoterapii Family Pracownia Psychoterapii Family

Kategoria: BLOG

Relacja matka–córka jako matryca kobiecej bliskości.

Relacja matka–córka stanowi jedno z najbardziej pierwotnych doświadczeń organizujących sposób przeżywania bliskości, granic oraz regulacji emocjonalnej. W perspektywie terapii Gestalt relacja ta może być rozumiana jako fundamentalne pole kontaktu, w którym kształtuje się zdolność do pozostawania w relacji bez utraty siebie. Artykuł analizuje wpływ jakości wczesnego kontaktu z matką na późniejsze funkcjonowanie kobiet w relacjach z innymi kobietami, szczególnie w przyjaźniach. Szczególną uwagę poświęcono mechanizmom przerywania kontaktu, regulacji emocji, wstydowi oraz przekazowi transgeneracyjnemu, obejmującemu dziedziczenie wzorców przywiązania, procesy mentalizacyjne oraz biologiczne aspekty regulacji stresu. Tekst ukazuje relację matka–córka jako dynamiczne pole wielopokoleniowe, w którym przeszłość i teraźniejszość współorganizują doświadczenie relacyjne.

„Związki bez granic – o relacjach międzykulturowych”. CZĘŚĆ VI: Jak wspierać pary międzykulturowe?

„Nie chcę, żebyś nauczył nas mówić jednym głosem. Chcę, żebyś pomógł nam słyszeć siebie nawzajem.” Wspieranie par międzykulturowych nie polega na szukaniu kompromisu za wszelką cenę. To nie praca nad „uśrednianiem” ani dopasowywaniem się jednej ze stron do drugiej. To delikatny, świadomy proces tworzenia przestrzeni, w której różnice nie przeszkadzają – tylko się ujawniają, są widziane, a czasem nawet… docenione. W tej części artykułu piszę o tym, jak wspierać pary międzykulturowe – w gabinecie i poza nim. Co może zrobić terapeuta, a co mogą robić sami partnerzy, by nie zatracić siebie w relacji, a jednocześnie być w niej naprawdę razem.